Αρχική σελίδα

 

 

 

 

ΕΙΔΗ ΑΣΚΗΣΕΩΝ – ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΣΤΟ ΔΕΝΔΡΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

 

Το καβαλιστικό δένδρο της ζωής μπορεί να χωριστεί σε τέσσερα βασικά επίπεδα, που βασίζονται στα Σεφιρώθ της μεσαίας στήλης και να προσαρμοστεί στον άνθρωπο και τις διάφορες λειτουργίες του.

 

Το πρώτο επίπεδο, που αντιστοιχεί στην σεφιρά Κέτερ (1) και στις δύο επόμενες, απαρτίζουν την πρώτη τριάδα. Αντιπροσωπεύουν τον λεγόμενο ανώτερο εαυτό, την καθαρά πνευματική ουσία μέσα μας. Είναι η υπερσυνειδητότητα.

 

Το δεύτερο επίπεδο που αντιστοιχεί στην σεφιρά Τιφερέτ (6) και στις υπόλοιπες 4, 5, 7 και 8, αντιπροσωπεύει την ανθρώπινη προσωπικότητα, τον νου και τα αισθήματά μας και όλες τις λειτουργίες που σχετίζονται με τον αισθητό εαυτό μας, όπως η θέληση, η φαντασία, η μνήμη, η λογική και οι επιθυμίες μας. Είναι ως επί το πλείστον η καθημερινή μας συνειδητότητα.

 

Το τρίτο επίπεδο, που είναι το Γιεσόντ (9), είναι η σωματική ζωτικότητα, τα ένστικτα και όσον αφορά την συνειδητότητα, αντιστοιχεί στο υποσυνείδητο.

 

Το τέταρτο επίπεδο του ανθρώπινου όντος, το Μαλκούτ, είναι αυτό που μας φαίνεται το πιο πραγματικό. Είναι το σώμα και οι αισθήσεις του.

 

Αν τώρα αυτή την υποδιαίρεση την εφαρμόσουμε στο είδος των πνευματικών ασκήσεων που πρέπει να εκτελούμε, σε καθημερινή ασφαλώς βάση, προκειμένου να αποκτήσουμε τις αντίστοιχες δυνατότητες, συμπεραίνουμε ότι υπάρχουν τεσσάρων ειδών ασκήσεις.

  1. Σεφιρά Κέτερ – διαλογισμός του κενού.
  2. Σεφιρά Τιφερέτ – ασκήσεις οραματισμού και συγκέντρωσης σε κάποιο θέμα.
  3. Σεφιρά Γιεσόντ – αναπνευστικές ασκήσεις.
  4. Σεφιρά Μαλκούτ – τελετουργικές δραστηριότητες.

 

1. Το επίπεδο αυτό αντιστοιχεί σε ενέργειες οι οποίες υπερβαίνουν την καθημερινή μας προσωπικότητα. Για να έλθουμε άμεσα σε επαφή με αυτά τα επίπεδα, πρέπει η προσωπικότητά μας να σιγήσει. Πρέπει το δεύτερο επίπεδο να πάψει να λειτουργεί, να σταματήσουν οι σκέψεις, τα αισθήματα, το εγώ μας γενικώς. Πρέπει να δημιουργήσουμε μέσα μας ένα κενό, να «σταματήσει ο εαυτός μας», ώστε να εκδηλωθεί το ανώτερο επίπεδο. Εδώ φαίνεται πως βρίσκεται ο «επιτηρητής». Η σιωπηλή, διαλογιστική παρατήρηση, που παρακολουθεί άγρυπνα το τι γίνεται μέσα μας και η οποία όταν ενεργοποιηθεί συνοδεύει μυστικά, την εκτέλεση των επόμενων ασκήσεων, που είναι διαφορετικού τύπου.

 

2. Στην περίπτωση του δεύτερου επιπέδου (ονομάζεται ρουάχ, στην παραδοσιακή ορολογία), οι αντίστοιχες ασκήσεις αποσκοπούν στην εκμετάλλευση των λειτουργιών της προσωπικότητάς μας, ώστε να επιτύχουμε αποτελέσματα που αφορούν την ίδια, ή άλλα επίπεδα εκτός αυτής. Εδώ έχουμε τις ασκήσεις που χρησιμοποιούν τον οραματισμό (βούληση – φαντασία), ή επίσης την συγκέντρωση σε κάποια ιδέα (βούληση – σκέψη), ή σε κάποιο αντικείμενο (βούληση – αισθήσεις). Σχηματίζουμε σκεπτομορφές ώστε αυτές να εργαστούν κατόπιν για λογαριασμό μας. Εξυπακούεται ότι τη δράση τους θα την υποστηρίζουμε με την συνειδητή μας βούληση, στην καθημερινή μας δραστηριότητα.

 

3. Εδώ έχουμε τις αναπνευστικές ασκήσεις, που είναι ο καλύτερος τρόπος απορρόφησης και ελέγχου της ενέργειας. Πρέπει να εκτελούνται με την ανάλογη συγκέντρωση του νου.

 

4. Στο σωματικό επίπεδο έχουμε τις τελετουργίες, τις στάσεις του σώματος, και ότι γενικώς έχει σχέση με το υλικό μας σώμα.

 

Αντιλαμβανόμαστε ασφαλώς ότι η προαναφερθείσα διάκριση των ασκήσεων σε τέσσερα είδη, δεν χαρακτηρίζεται από απόλυτα στεγανά. Π.χ. μια αναπνευστική άσκηση που συνοδεύεται από οραματισμό, είναι ταυτόχρονα εφαρμογή του δεύτερου και του τρίτου επιπέδου. Αν σχηματίσουμε το σημείο του σταυρού, ή έναν πεντάκτινο αστέρα μπροστά μας, ενώ είμαστε στην κατάσταση του «κενού», τότε έχουμε μια εφαρμογή κυρίως τύπου 4 και 1, ταυτόχρονα.

 

Θα ήθελα να επισύρω την προσοχή σας σε ένα πολύ λεπτό σημείο. Στην πραγματικότητα η οποιαδήποτε άσκηση εκτελείται ταυτόχρονα και στα τέσσερα επίπεδα. Π.χ. ο διαλογισμός της δημιουργίας του κενού, δεν μπορεί να έχει κάποια πιθανότητα επιτυχίας, όσο στο τέταρτο επίπεδο, δηλαδή στο σωματικό, επικρατεί κάποια ιδιαίτερα ενοχλητική κατάσταση, κάποιος εκνευρισμός. Πρέπει πρώτα να κατευναστεί η ένταση του νευρικού συστήματος, να χαλαρώσουμε και επίσης να γεμίσουμε ενέργεια (3ο επίπεδο). Συνάμα θα πρέπει να αυτοεπιτηρούμαστε ώστε το ρουάχ, η προσωπικότητα, το δεύτερο επίπεδο, να παραμένει ήρεμο και όσο γίνεται περισσότερο ακίνητο.

 

Αυτό το οποίο συμβαίνει είναι ότι εστιάζουμε σε ένα ή δύο από τα επίπεδα, ενώ σε δεύτερη μοίρα εργαζόμαστε και με τα άλλα. Έτσι μπορούμε να διαγνώσουμε τις αιτίες των δυσκολιών μας και τα κενά μας στην εκτέλεση των ασκήσεων. Δεν αποκλείεται να φροντίζουμε μόνο την «μετωπική» δραστηριότητα των εφαρμογών, παραλείποντας την ενασχόλησή μας με τις δευτερεύουσες, κρυφές όψεις τους.