|
|
ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ Όσοι
έχουν ασχοληθεί με το αντικείμενο της παραδοσιακής μύησης γνωρίζουν από
προσωπική εμπειρία τον πλούτο των ιδεών που μπορούν να αντλήσουν από την
θεματολογία των αντιστοιχιών και τον συμβολισμό της Καμπαλά, του Ταρώ, της
Αστρολογίας και της Αλχημείας. Κάποιοι
από εμάς, που δεν αρκεστήκαμε σε επιπόλαιες θεωρητικές και φιλοσοφικές
μελέτες των αντικειμένων αυτών, έχουμε εντυπωσιαστεί (και ευεργετηθεί) από
τις δυνατότητες των πρακτικών εφαρμογών που προκύπτουν από τις τέχνες αυτές.
Εφαρμογές που σκοπό έχουν την ανύψωση του επιπέδου της συνειδητότητας του
ανθρώπου, όχι μόνο μέσω του φιλοσοφικού στοχασμού, αλλά μέσω της
διαλογιστικής έμπνευσης, του εφαρμοσμένου διαλογισμού και του χειρισμού των
ενεργειών του ανθρώπινου όντος και της φύσης. Οι
ερμητικές αυτές επιστήμες, είναι πλέον στο μεγαλύτερο μέρους τους
δημοσιευμένες και ο καθένας μπορεί να βρει τα σχετικά βιβλία σε αρκετά
βιβλιοπωλεία. Η δημοσιοποίηση των πάλαι ποτέ μυητικών «μυστικών» δημιούργησε
μια ασυνήθιστη κατάσταση. Ζήσαμε την γελοιοποίηση, ιδίως της αστρολογίας και
του ταρώ, και την αφελή ταύτιση της καμπαλά με τα μαγικά ξόρκια. Πολλές
απόψεις, μάλλον λόγω της άγνοιας, των προκαταλήψεων και της έλλειψης
ευρύτητας πνεύματος των εμπνευστών τους, δυσφήμισαν τις πνευματικές αυτές
επιστήμες, όμως η παρεξήγηση και η εκμετάλλευση, ήταν μοιραίο επακόλουθο της
αθέλητης επαφής του μισοκοιμισμένου ανθρώπου της μάζας, με την κάποτε
απόρρητη μυητική γνώση. Επίσης η ευκολία πρόσβασης του οποιουδήποτε σε αυτές,
τις αποστέρησε από την αίσθηση της ιερότητας και της σοβαρότητας, πράγμα το
οποίο αναπληρώνεται αμέσως από όποιον καταπιαστεί με αυτές, διαθέτοντας το
ανάλογο βάθος στον χαρακτήρα του. Όμως
ο διψασμένος για εσωτερική γνώση και κυρίως για πνευματική εξέλιξη
αναζητητής, μπορεί μέσα σε αυτόν τον «βούρκο» να ανακαλύψει ένα διαμάντι.
Πιστεύω ότι αυτές οι παραδοσιακές επιστήμες είναι μια ολόκληρη μυητική
διδασκαλία, όχι με την έννοια της εγκυκλοπαιδικής πληρότητας, αλλά παρέχουν
όλα τα απαραίτητα εργαλεία και κλειδιά, για την μεταμόρφωση του όντος μας.
Δεν μας μεταβιβάζουν έναν όγκο γνώσεων, αλλά μας διδάσκουν την τεχνική του
πως να μαθαίνουμε. Έχουμε
λοιπόν στην εποχή μας την μοναδική δυνατότητα, που εξ΄ όσων γνωρίζουμε
εμφανίζεται για πρώτη φορά στην ιστορία, να έλθουμε σε επαφή με διδασκαλίες
εσωτερισμού, που παλαιότερα ήταν προσιτές μόνο μέσω συγκεκριμένων καναλιών
και σχολών. Στο βιβλιοπωλείο όμως της γειτονιάς μας βρίσκεται πλέον ένας
πνευματικός θησαυρός και εμείς δεν το έχουμε αντιληφθεί. Τείνω
να πιστέψω κατόπιν προσωπικών πειραματισμών και ασκήσεων, που εκτελώ με την
μέγιστη αφοσίωση, ότι ορισμένες πρακτικές εφαρμογές π.χ. «καβαλιστικού»
τύπου, διαθέτουν μια ασυνήθιστη ενέργεια. Αυτό το ισχυρίζομαι πάντοτε με την
ανάλογη περίσκεψη και επιφυλακτικότητα, διότι το πεδίο της πλάνης συχνά είναι
ευρύτερο από το πεδίο της αλήθειας, όμως δεν αποκλείεται οι πρακτικές αυτές
να έχουν ως αρωγούς ενεργειακά πεδία, που έχουν δημιουργηθεί από τον μεγάλο
αριθμό φωτισμένων ατόμων που ασχολήθηκαν από την αρχαιότητα μαζί τους και η
ενέργεια να ρέει ομαλά σε ήδη διανοιγμένα κανάλια. Ένα
μειονέκτημα όμως της παραδοσιακής διδασκαλίας είναι ότι δεν δημιουργήθηκε
στην εποχή μας για να καλύψει τις τωρινές ανάγκες, αλλά αφορά συχνά τις
ανάγκες παλαιότερων εποχών και νοοτροπιών, που δεν υφίστανται πλέον. Δεν
αναφέρομαι στις αναλλοίωτες βασικές αρχές, αλλά στους τρόπους παρουσίασής
τους και στην «μετάφραση» που γίνεται για τις ανάγκες της εκάστοτε εποχής και
της ψυχοσύνθεσης των ανθρώπων που ζουν σε αυτήν. Εναπόκειται όμως στην
προσωπική οξυδέρκεια του καθενός να συλλάβει το «πνεύμα» και της ανάγκες των
καιρών μας, ίσως με την βοήθεια νεότερων σύγχρονων μεθόδων, ή ακόμη και
ανατολικών διδασκαλιών και να κάνει τις αναγκαίες προσαρμογές, καλύπτοντας
έτσι το κενό. Ο παραδοσιακός εσωτερισμός λειτουργεί πολύ καλά σε επίπεδο
αρχών και ως εκ τούτου διαθέτει την απαραίτητη ευελιξία. Ήδη
έχει γίνει σε αρκετό βαθμό μια προσαρμογή με την ψυχολογία, ειδικά του
Γιούνγκ και η ψυχολογία με την σειρά της, στις ιδιαίτερα προωθημένες όψεις
της, αντλεί ζωτικότητα από την επαφή με ανατολικές μεθόδους διαλογισμού,
ιδιαίτερα με ένα είδος δυτικοποιημένου, απογυμνωμένου από παραδοσιακούς
τύπους ζεν. Αυτός ο «εκσυγχρονισμός» και εμπλουτισμός της δυτικής εσωτερικής
παράδοσης, έχω την εντύπωση ότι δεν αλλοίωσε την βάση της, αλλά είναι μια
απαραίτητη προσαρμογή στις τωρινές συνθήκες της κοινωνίας και της ψυχολογικής
δομής του σημερινού ανθρώπου, πράγμα που το βρίσκω ιδιαίτερα λειτουργικό. Εξ
άλλου έχει υλοποιηθεί από ανθρώπους που ήταν πραγματικοί γνώστες και των δύο
αντικειμένων. Επίσης
καλό είναι ο ασχολούμενος με αυτό το αντικείμενο να έχει έστω στοιχειώδη
γνώση των φυσικών και κοινωνικών επιστημών, να παρακολουθεί τις προόδους
τους, καθώς επίσης και την τρέχουσα ειδησεογραφία, με πολύ επιφύλαξη και
κριτική σκέψη ασφαλώς, διότι η κατευθυνόμενη προπαγάνδα και η διανοητική
χειραγώγηση καραδοκούν για να μας αποβλακώσουν. Π.χ.
στην εποχή της δημιουργίας της αστρολογίας, δεν υπήρχε η αστρονομία ως
επιστήμη. Τώρα ένας αστρολόγος που δεν έχει επιστημονικές γνώσεις αστρονομίας
και ψυχολογίας, μάλλον είναι ανεπαρκής λόγω έλλειψης παιδείας. Η «τέχνη» του
κινδυνεύει να εκφυλιστεί σε ανόητη μελλοντολογία και συμβουλευτική σχέσεων των
παραθύρων της τηλεόρασης, αν και οι άνθρωποι αυτοί συχνά δίνουν καλές
αναλύσεις ωροσκοπίων, χάρη στις πολλές τεχνικές γνώσεις και στην εμπειρία που
διαθέτουν. Το
ότι όμως σε εκείνες τις μακρινές εποχές δεν είχε αναπτυχθεί η επιστήμη δεν
είναι ένα απλό κοινωνικό και πολιτικό φαινόμενο. Πιστεύω ότι σχετίζεται με
την δομή του εγκεφάλου, ο οποίος από τότε έως τώρα έχει διαφοροποιηθεί. Και
αυτό δημιουργεί την ανάγκη πολλών προσαρμογών. Η εξέλιξη των ειδών δεν έχει
σταματήσει και αυτό τροποποιεί τις μεθόδους πνευματικής ανάπτυξης της κάθε
εποχής. Για
να εφαρμόσουμε λοιπόν τις παραδοσιακές τέχνες στον εαυτό μας και στο
περιβάλλον μας δεν αρκεί απλώς να τις γνωρίζουμε, αλλά πρέπει να έχουμε και
γνώση του περιβάλλοντος και του εαυτού μας. Και το σημερινό περιβάλλον δεν
είναι ίδιο με της αρχαιότητας, ούτε ο εγκέφαλός μας και το νευρικό μας
σύστημα λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο όπως των αρχαίων Ελλήνων, ή των αρχαίων
Αιγυπτίων. Όσα
έχουν ειπωθεί έως τώρα δημιουργούν στους ανώριμους αναζητητές την σκέψη του
«εύκολου κέρδους». Μιας και υπάρχει ενέργεια σε αυτά τα πράγματα, τότε θα
έχουμε εύκολα αποτελέσματα. Δεν το πιστεύω όμως αυτό. Από την παραδοσιακή
μύηση παίρνει κανείς ότι δώσει. Αν δώσουμε διανοητική περιέργεια, θα πάρουμε
λίγα ψιχία εγκεφαλικών συμπερασμάτων. Αν δώσουμε προλήψεις και μαγικές
δεισιδαιμονίες, θα εισπράξουμε αποβλάκωση. Αν δώσουμε την επιθυμία της
αυτοπροβολής, θα γελοιοποιηθούμε παριστάνοντας τους αστρολόγους ή τους
θαυματοποιούς. Αν αυτό που έχουμε είναι φοβίες και ψυχικές διαταραχές, θα
εισπράξουμε τα ανάλογα, εξαιρετικά δυσάρεστα αποτελέσματα, δυσχεραίνοντας το
έργο των ψυχιάτρων που θα μας αναλάβουν. Αν είμαστε επιπόλαιοι και βιαστικοί,
στην καλύτερη περίπτωση θα εισπράξουμε την απογοήτευση. Στην χειρότερη, θα
βρεθούμε με κάποια ψυχική διαταραχή. Αν όμως σε όλα αυτά βάλουμε την ψυχή
μας, τότε μπορούμε να φανταστούμε τι θα λάβουμε ως ανταπόδοση. Και
εδώ θα ανοίξω μια παρένθεση λέγοντας ότι άνθρωποι με ψυχικές διαταραχές δεν
πρέπει να ασχολούνται με αυτά τα πράγματα, ούτε με οποιαδήποτε άλλη ιδέα,
φιλοσοφική, θρησκευτική, ή επιστημονική, που εξάπτει την ανεξέλεγκτη φαντασία
τους. Δεν
είναι επίσης καλό σημάδι όταν η ζωή μας βρίσκεται βυθισμένη στο χάος. Όταν
μας «διοικούν» τα παιδιά μας και η πεθερά μας. Όταν έχουμε ένα υπερβολικά
φορτωμένο και ακατάστατο πρόγραμμα, που εμείς αισθανόμαστε ότι δεν το
ελέγχουμε. Αυτό σημαίνει ότι η δύναμη της βούλησής μας και η κοινή λογική
είναι κοντά στο μηδέν. Η τακτοποιημένη ζωή, η εκπλήρωση των υποχρεώσεών μας,
η υγιής στάση απέναντι στο σώμα και τις ανάγκες του (συμπεριλαμβάνω και το
σεξ), ο καθημερινός ρεαλισμός, η πρακτικότητα, η εμπειρία της ζωής και η
ωριμότητα, είναι απαραίτητα στοιχεία του χαρακτήρα μας. Ειδάλλως οι
εξαιρετικά ευρείς ορίζοντες που θα διανοιγούν δεν θα μας οδηγήσουν στο
πνεύμα, αλλά στις φαντασιώσεις, με αποτέλεσμα να χάσουμε έτσι το «έδαφος» της
πραγματικότητας κάτω από τα πόδια μας.
Μετά
από όλη αυτή την αναγκαία κατά την γνώμη μου «κινδυνολογία», ας επιστρέψουμε
στον αρχικό ενθουσιασμό μας. Στην ιστοσελίδα αυτή δεν θα βρείτε παρουσίαση
διδασκαλιών, για να τις μάθετε από εδώ, αλλά μελέτες και παρουσιάσεις, που
αποκτήθηκαν από την προσωπική εμπειρία. Θα δείτε κάποιους προσωπικούς τρόπους
και παρατηρήσεις, για το πως όλα αυτά μεταφέρονται στην πράξη, ώστε να
μπορέσετε και εσείς να ανακαλύψετε τον προσωπικό σας δρόμο. Σας εύχομαι καλό
διάβασμα και καλή επιτυχία. ΠΩΣ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ Προκειμένου
να ασχοληθούμε με τις παραδοσιακές διδασκαλίες εσωτερισμού σε διανοητικό
επίπεδο, αρκεί να έχουμε καλή διάθεση, υπομονή και έναν σχετικά ικανοποιητικό
δείκτη νοημοσύνης, γιατί αυτή η ενασχόλησή μας είναι στην πραγματικότητα
σπουδές που θα κάνουμε. Καλό είναι επίσης να διαθέτουμε κάποια παιδεία,
γνώσεις των διάφορων επιστημών, κυρίως της ψυχολογίας, αλλά θα μας βοηθήσουν
και οι φυσικές επιστήμες, η ιστορία, η μυθολογία, η κοινωνιολογία και κάποια
εξοικείωση με την θεολογία και τον συμβολισμό των θρησκειών. Αν
όμως η πρόθεσή μας δεν είναι οι φιλοσοφικές, ψυχολογικές και ιστορικές
μελέτες, αν δεν μας ενδιαφέρει και τόσο η συγκριτική μελέτη θρησκειών και
μυθολογιών, αλλά η ανύψωση του δικού μας επιπέδου συνειδητότητας, η απόκτηση
της ικανότητας να διαχειριζόμαστε την ενέργειά μας, η βαθύτερη αλλαγή του
εαυτού μας, τότε τα απαιτούμενα προσόντα είναι πολύ διαφορετικά. Οπωσδήποτε
όλα τα προηγούμενα μπορούν, υπό προϋποθέσεις, να μας δώσουν ορισμένες
απαντήσεις, αν φυσικά υποβάλλουμε τις κατάλληλες ερωτήσεις, αλλά πρόκειται
μάλλον για επικουρική, δευτερεύουσα δραστηριότητα και όχι για το κυρίως έργο.
Οι ικανότητες που απαιτούνται για το κυρίως έργο, εκτός από την απαραίτητη
συγκρότηση του χαρακτήρα και τα ξεκάθαρα κίνητρα, είναι η ικανότητα της
συγκέντρωσης του νου και η αύξηση της ενέργειάς μας. Το
ξεκίνημα λοιπόν περιλαμβάνει την σε πρώτη φάση διανοητική γνωριμία με το
αντικείμενο, ανάγνωση και μελέτη δηλαδή, χωρίς όμως να πιστέψουμε ότι
γινόμενοι «ειδήμονες» και αποστηθίζοντας μεγάλο αριθμό πληροφοριών, θα
κερδίσουμε κάτι το σημαντικό. Αρχίζουμε λοιπόν με το διάβασμα ορισμένων
επιλεγμένων βιβλίων του αντικειμένου, παρουσιασμένων από αναγνωρισμένους
συγγραφείς. Αυτό
είναι το διανοητικό κομμάτι της εργασίας μας. Το άλλο, ίσως σημαντικότερο από
το πρώτο είναι η απόκτηση της ικανότητας της συγκέντρωσης της προσοχής μας
και η αύξηση της ενέργειάς μας. Το πρώτο γίνεται με αυτό που σε γενικές
γραμμές ονομάζεται «διαλογισμός», που αν θέλουμε να ακριβολογήσουμε είναι
ασκήσεις συγκέντρωσης της προσοχής και όχι ακόμα ο καθαυτό διαλογισμός. Το
δεύτερο είναι κυρίως οι αναπνευστικές ασκήσεις, διότι η αναπνοή είναι μια
άμεση και εύκολη πηγή ενέργειας, αν και πρέπει να συνοδεύεται από την νοητική
προσήλωση, για να έχει καλύτερα αποτελέσματα. Πολλοί
πιστεύουν, ελπίζουν θα λέγαμε, ότι αρκεί η μελέτη, η καλή θέληση και κάποια
νυσταλέα προσπάθεια στην καθημερινότητα, για να εξελιχθούμε πνευματικά. Έτσι
βέβαια προκαλείται μια υποτυπώδης ανάπτυξη, δεν βλέπω όμως τον λόγο αφού
ενδιαφερόμαστε για τόσο περιορισμένα αποτελέσματα, να επιδοθούμε σε πολύ
κουραστικές και χρονοβόρες μελέτες. Αν παρακολουθήσουμε τους ψυχολόγους που
εμφανίζονται στα παράθυρα των πρωινών εκπομπών της τηλεόρασης, θα ακούσουμε
κάποιες καλές συμβουλές, που θα μας βοηθήσουν κάπως στη ζωή μας. Δεν θα μας
χρειαστεί καθόλου η Καμπαλά και το Ταρώ. Ένας
ο οποίος ασχολείται σε διανοητικό και μόνο επίπεδο με την Καμπαλά, θα
καταλήξει σε πολλά ενδιαφέροντα συμπεράσματα, θα ερμηνεύσει πολλά φαινόμενα
μέσα του και στη φύση, θα αποκτήσει ένα σαφές πλεονέκτημα έναντι των
συνομιλητών του σε φιλοσοφικές και θεολογικές συζητήσεις, αλλά μέχρις εκεί.
Διότι στην ουσία θα είναι απολύτως
ανίκανος να αλλάξει τον εαυτό του, ή να διεγείρει μέσα του τις αντίστοιχες
ενέργειες των διάφορων σεφιρώθ, όπως και ο οποιοσδήποτε που δεν ασχολήθηκε
ποτέ στη ζωή του με το θέμα αυτό. Φανταστείτε
κάποιον φίλαθλο ο οποίος «ασχολείται» με το ποδόσφαιρο. Βλέπει ποδόσφαιρο,
δεν παίζει. Άρα η φυσική του κατάσταση και η δεξιοτεχνία του είναι κοντά στο
μηδέν, όπως ενός που δεν ενδιαφέρεται καθόλου για το άθλημα αυτό. Είναι όμως
πολύ καλύτερος συζητητής. Αν θελήσει όμως να γίνει αληθινός ποδοσφαιριστής,
πρέπει να κάνει πράγματα πολύ διαφορετικά από το να παρακολουθεί
ποδοσφαιρικούς αγώνες και να διαβάζει αθλητικές εφημερίδες, αποστηθίζοντας
τις ομάδες, τους παίκτες και τα αποτελέσματα. Το
ξεκίνημα λοιπόν περιλαμβάνει τα εξής:
Θαλής
1/8/2007 |
|